Club A Blog – Day 1 / Blog Club A – Día !


Dinsdag 9 februari was de eerste dag dat Michael deel nam aan het vrijwilligers project Club A, wat een belangrijk onderdeel is van de activiteiten van Instituto Estelar Bilingue. Er was hem reeds uitgelegd wat de activiteiten zouden zijn en wat het vrijwilligers project inhoudt. Zie http://clubaliberia.wix.com/club-a voor een uitgebreide uitleg over Club A.

Het dorp Martina Bustos gelegen op slechts tien minuten rijden van het centrum van Liberia, maakte een enorme indruk op Michael. Er was hem reeds verteld dat het om een zeer arm dorp ging en hoe dieper we het dorp inreden, hoe erger het werd. Zoiets had Michael nog nooit gezien, behalve in een film of op het nieuws. Huizen gemaakt van golfplaten en van geasfalteerde of wegen van stenen was op geen spraken meer. Er moest zeer voorzichtig gereden worden om de kuilen en hobbels in de weg te omzeilen.

Eenmaal aangekomen bij de bestemming, heerste er direct een andere sfeer. Een grote groep kinderen die enorm blij waren de vrijwilligers te zien. Bij het uitstappen van de auto werden ze direct belaagd door de kinderen die kusjes en knuffels uitdeelden. Ook Michael die voor het eerst was, werd vreugdelijk begroet door de kinderen. Je kon aan alles merken dat dit een hoogtepunt van hun dag was.

De dag begon met het uitdelen van een koud drankje, koekjes en een banaan waar de kids vorstelijk van genoten. Verder stond er op het programma; Engelse les, wiskunde, en lezen. De kinderen werden naar leeftijd ingedeeld in drie groepen. De jongste waren 5 a 6 jaar oud, de middelste groep 7 a 8 en tenslotte de oudere kinderen van 9 tot 11.

Michael ondersteunde Carlin in het geven van de Engelse les. Wat je je hierbij voor moet stellen is oefenen van enkele basis zinnetjes in het Engels, op een speelse manier. Carlin hield zich bezig met de meiden, Michael nam de jongens onder zijn hoede. What is your name? My name is David! How old are you? I am seven! How are you? I am fine! Verder kon Michael het hebben over voetbal, waar alle jongens natuurlijk van houden. I like Football! Ook de kledingstukken kwamen aan bod. Waarbij het Michael op viel dat een van de jongens een broekje aan had van het Nederlands Elftal wat natuurlijk geinig is.

Na het oefenen kwam het spelletje hot potato nog aan bod waar de kinderen in een kring stonden en er twee ballen rond gingen, als Carlin stopte, moesten de kinderen die de bal vast hadden in het midden komen en werd een van de vragen herhaald waarna ze antwoord konden geven.

Na alle groepen te hebben gehad, werd er afscheid genomen en reden we weer terug naar Liberia. Michael was bijna vergeten waar we waren maar op de terug weg werd hij hier weer aan herinnerd toen hij om zich heen keek en er langs de ‘weg’ vuilnis is de brand stond. Het was voor hem een heftige, maar enorm mooie ervaring om deze kans arme kinderen te helpen in hun ontwikkeling en ze zo hopelijk een betere toekomst te geven. Michael kijkt al uit naar volgende week!

Tuesday February 9th was the first day Michael participated with the volunteers project Club A, which is an important part of the activities of Instituto Estlar Bilingue. He was already informed about the activities and the purpose of the project. Visit http://clubaliberia.wix.com/club-a for a comprehensive explanation about Club A.

The town Martina Bustos, which is located within a ten minute drive from the center of Liberia, made huge impression on Michael. He was already told it was a very poor town and the further we drove in to town, it only got worse. He had never seen anything like it except in a movie or on tv. Homes made of corrugated iron and very bad roads. You had to drive careful to go around all the holes and bumps in the road

Arriving at the destination, the atmosphere changed immediately. There was a large group of kids who were super happy to see the volunteers. Stepping out of the car, the volunteers were immediately hugged and kissed by the happy kids. Michael, who was there for the first time was joyfully welcomed as well. Everything suggested this was the best moment of their day.

The day started with giving out a cold refreshment, cookies and a banana, which the kids royally enjoyed. The rest of the program existed of; English class, math and reading. The kids were sorted based on age. The youngest were 5/6 years old, the middle group 7/8 and the oldest were aged 9 – 11.

Michael supported Carlin in the English classes. What you can expect of the English class is practicing some basic sentences in a joyful way. Carlin kept the girls busy while Michael took care of the boys. What is your name? My name is David! How old are you? I am seven! How are you? I am fine! Michael naturally talked about football, I like football! Clothes were translated as well. This is when Michael saw one of the kids wearing a football short of the national team of Holland, which is funny since he is from Holland.

After practicing they played the game hot potato, where everybody stood in a circle and passed around to balls, if Carlin stopped, the two kids holding the ball had to get in the middle and answer one of the practiced questions.

After all the groups went through the three classes, we said goodbye and drove back to Liberia. Michael almost forgot where we were but on the way back, he was reminded when he saw the trash burning at the side of the ‘road.’ He thought it was a heavy but beautiful experience to help the underprivileged kids in their personal development and by this hopefully giving them a better future. He is already looking forward to next week!

***

El martes 9 de febrero fue la primera vez en que Michael participó con los voluntarios del proyecto Club A, el cual es una importante actividad del Instituto Estelar Bilingüe. Él ya estaba informado con anterioridad acerca de las actividades y el propósito del proyecto. Para una mejor explicación y entendimiento del proyecto Club A visite: http://clubaliberia.wix.com/club-a

La comunidad de Martina Bustos está localizada unos diez minutos del centro de Liberia e hizo una gran impresión en Michael. Él ya estaba informado que era una comunidad muy pobre y entre más se encaminan al lugar, la situación empeoraba. Él nunca había visto algo parecido, excepto en películas o programas de televisión. Hogares hecho con laminas de metal erosionadas y caminos en mal estado. Se debe conducir con suma precaución durante todo el camino por los huecos y baches del camino.

Llegando al destino, la atmósfera cambio inmediatamente. En el lugar había un grupo grande de niños que estaban súper felices de ver a los voluntarios. Parados afuera del carro, los voluntarios fueron inmediatamente recibidos con abrazos y besos de los alegres niños. Michael, quien fue por primera vez igual fue bien bienvenido. Todo esto sugiere que este es el mejor momento en todo su día.

El día inició con entregando un refresco, galletas y bananos, que a los niños les fascina. El resto del programa consiste en clases de inglés, matemáticas y lectura. Los niños son distribuidos en base a sus edades. Los más jóvenes de 5 – 6 años, los del medio 7 – 8 años y los más grandes de 9 – 11 años.

Michael ayudó a Carlin en la clase de inglés. ¿Qué se puede esperar de una clase de ingles? Es practicar algunas oraciones básicas de una manera divertida. Carlin se encargó de las niñas mientras Michael cuidó a los niños. ¿cómo te llamas? Mi nombre es David!, ¿cuántos años tienes?, Tengo 7 años, ¿cómo estas? Estoy bien, Michael les platicó naturalmente sobre futbol, Me encanta el futbol! La ropa transmitió bien el mensaje. Fue cuando Michael observó que uno de los niños vestía el pantaloneta de la Selección Nacional de Futbol de Holanda, lo que es muy gracioso ya que él es holandés.

Después de practicar jugando con el juego de la papa caliente, donde todos los niños de pie en un circulo pasaban una bola, si Carlin se detenía, los dos niños que sostenían la bola tenían que pasar al centro y contestar una de las pregunta practicadas.

Al final cuando los grupos pasaron las tres clases, nos despedimos y conducimos de vuelta a Liberia. Michael por poco olvida donde era que estaba en el camino de vuelta, él se acordó cuando vio una quema de basura al mismo lado de la carretera. El cree que esta fue una experiencia dura pero hermosa, el ayudar a niños de escasos recursos en su desarrollo personal, espera que esto les ayude a mejorar su fututo. Él ya está listo para volver la próxima semana.

***

Mich Club A

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s